Het team van de vrijwillige molenaars

Introductie.

Op onze molen hebben we nu zes gediplomeerde molenaars die alle zes zelfstandig mogen draaien. Een leuk detail is dat drie hun praktijkopleiding ook op de Warkense Molen hebben gedaan. In 2018 heeft Ruud Duurhoud, na een lange periode eerste molenaar te zijn geweest, het stokje over gedragen aan Ben ten Barge, deze heeft in december 2021 het weer doorgegeven aan Frank Hoogh, die nu eerste molenaar is; hij heeft de hoofdverantwoording voor de molen en leidt nieuwe leerling-molenaars op. Ruud is nog wel molenaar op de Warkense Molen, Ben heeft helaas, door gezondheidsredenen, moeten afhaken.

Franck de Hoogh, eerste molenaar.

In 1999 ben ik aan de opleiding vrijwillig molenaar begonnen, na enige tijd zonder diploma op molens te hebben gedraaid was het tijd om het papiertje te gaan halen. In 2001 examen gedaan in Deurne op de Holtens molen en dit met goed gevolg afgelegd. Daarna heb ik niet veel tijd gehad om me bezig te houden met molens. Dit kwam vooral door de vele cursussen welke in voor mijn werk moest volgen. In het dagelijkse leven ben ik werkzaam in de 24 uursdienst bij de brandweer Arnhem in de functie van bevelvoerder. Door in roosterdienst te draaien heb ik voldoende vrije tijd om me bezig te houden met de Warkense molen. Toevallig ben ik in Warken terecht gekomen door mijn werk, gelukkig geen brand op de molen, maar door een cursus welke ik als instructeur heb gegeven aan de brandweer Almen. De brandweerploeg moest een opdracht uitvoeren door te rijden naar een locatie via een coördinaat en laat ik voor hun net de Warkense molen uitgekozen hebben.

In augustus 2021 ben ik gaan fietsen en kwam langs te Warkense molen die volop draaide in de wind. Natuurlijk kroop het bloed waar het niet gaan kon en na een vriendelijke rondleiding waarbij Ben ten Barge opmerkte of ik toevallig iets met molens had ben ik in september terug gegaan. Ik ben zeer vriendelijk ontvangen en kwam in een prachtig team terecht. Nadat Ben het stokje aan mij had overgedragen mag ik me eerste molenaar noemen van het team en regel ik tezamen met een ploeg van enthousiaste collega molenaars dat de Warkense molen goed in conditie blijft.

Ruud Duurhoud, molenaar.

“Geboren en getogen in Amsterdam in een huis met uitzicht op een molen; dat verklaart waarom ik van jongs af aan iets met molens heb. Met mijn vader op de fiets gingen we molens bekijken in de Zaanstreek tijdens mijn lagere schooltijd. In de 6e klas koos ik natuurlijk het onderwerp “molens” voor een spreekbeurt. Later kocht ik van mijn eerste verdiende geld boeken over molens en werd lid van de vereniging “De Hollandsche Molen”. Na 33 jaar beroepsbrandweerman in Amsterdam ben ik verhuisd naar Vorden. Tijdens eerdere vakanties was ik al eens op bezoek geweest in de “Warkense Molen” bij molenaar Aloys. Ik vroeg hem of ik een aantal keren mee mocht draaien voordat ik echt aan de opleiding zou beginnen. Op deze manier kon ik eerst kennismaken met het vak van molenaar. Na die kennismakingsperiode bood Aloys aan mij voor het praktische deel op te leiden. In september 2003 ben ik met de praktische en theoretische opleiding begonnen. Op 7 juni 2006 heb ik het felbegeerde diploma Vrijwillig Molenaar behaalt met een examen op de molen “Nooit Gedacht” in Warnsveld. Daarna gaf Aloys aan een stapje terug te willen doen als eerste molenaar en als bestuurslid van de stichting. Hij vroeg of ik dat over wilde nemen. Na een jaar samen op de molen draaien, heb ik beide functies op me genomen. In 2018 heb ik dit weer overgedragen aan Ben ten Barge, die nu de leiding heeft over de molen.”

Aloys Melenhorst, molenaar.

“Ik ben 45 jaar vakslager geweest waarvan 30 jaar in mijn eigen bedrijf, samen met mijn vrouw. In 1982 legde ik voor het eerst een zeil op een wiek van de houtzaagmolen “Bolwerksmolen” in Deventer. Dat was het begin van mijn hobby. Meel malen trok mij echter meer dan houtzagen en na 5 jaar vertrok ik naar Dik Abelskamp, molenaar op de stellingmolen “Nooit Gedacht” in Warnsveld. Hier haalde ik in 1988 mijn diploma. Dik maalde toen ook op de windkorenmolen van Nijendijk in Warken, maar twee molens werd hem te veel van het goede. Via Dik heb ik toen kennis gemaakt met de familie Nijendijk en hen gevraagd of ik in mijn vrije tijd op hun molen kon draaien en malen. En dat werd goed bevonden. Tot op de dag van vandaag zijn 3 dingen voor mij nog steeds even mooi en van belang: de prachtige molen, de schitterende ligging in het stroomdal van het riviertje de Berkel en niet in de laatste plaats de goede verstandhouding met de familie Nijendijk.”

Jan Bakker, molenaar.

“Geboren in Eefde, in de nabijheid van het buurtschap Warken, kreeg ik regelmatig van mijn ouders de opdracht om brood en bij hoogtijdagen banket, bij de Warkense molen van de familie Nijendijk, te halen. Tijdens mijn werkbare leven, als voorzitter van de Raad van Bestuur van een zorgorganisatie, ben ik gestart met de opleiding tot vrijwillig molenaar.
Aanvankelijk bij Ruud Duurhout en later bij Geert Buys, vrijwillig molenaar op de Bronkhorster molen, legde ik in 2014 met goed gevolg mijn examen af. Het is fascinerend om een antiek werktuig, want zo kan een molen wel genoemd worden, draaiende te houden en nu het molenaarsambacht in 2017 werd toegelaten tot immaterieel cultureel erfgoed van de UNESCO, voegt dat een extra dimensie toe.”

Hans Wentink, molenaar.

 

Heeft op 25 maart 2022 zijn diploma gehaald als zelfstandig vrijwillig molenaar.

Hans van harte gefeliciteerd!

Zijn profiel komt hier binnenkort.

Ruud Hoornenborg, molenaar.

Zijn profiel komt hier binnenkort.

Jan Simon, molenaar.

Het was september 1995, een mooie zonnige dag en ook nog Open Monumenten dag, wij, mijn vrouw Gerda en ik Jan Simon van uit Lochem op de fiets via Gorssel naar Zutphen voor deelname aan de Open Monumenten dag. Wij bezochten, de Walburgiskerk, en het Gerechtsgebouw en tegen 16.00 uur weer richting Lochem over De Lage Lochemse weg. Bij de Warkense Molen stond een bord aan de weg ,, Molen open, gratis te bezichtigen ,, Wij naar binnen, Aloys Melenhorst begroette ons hartelijk, en begon een zeer interessant verhaal te vertellen over de molen en hoe alles werkte, wij waren toen de enige”” bezoekers. Na een lang verhaal, wij weer op de fiets, onderweg zei Gerda; ''Dat lijkt mij net iets voor jou als jij in 2000 met pensioen gaat''. Ik zei; ''Ja, daar zit ik ook aan te denken''. In augustus 1998 ben ik met de opleiding begonnen op molen Nooit Gedacht in Warnsveld bij Dick Abelskamp, een schot in de roos, wat kon die man leuk vertellen en uitleggen, ook van zijn zoon Dirk-Jan heb ik veel geleerd. Ik heb tijdens mijn opleiding veel andere molens bezocht, zodoende leer je veel molenaars kennen en overal werd je met vreugde ontvangen. In mei 2004 mocht ik op molen Hermien te Harreveld mijn getuigschrift behalen. Op verzoek ben ik op molen Nooit Gedacht in Warnsveld gebleven, een prachtige stellingmolen, drie koppel stenen, drie wiekverbeteringen maar, vijf trappen, dat werd voor mij, gelet op mijn leeftijd en rugklachten te zwaar, zodoende ben ik op de grondzeiler in Warken terecht gekomen. Ook dit is een fijne molen en plezierige collega's. Ik hoop het nog lang vol te kunnen houden.

Dik Loman, 'MIO'.

Hallo, mijn naam is Dik Loman en woon In Warnsveld.

In het dagelijks leven ben ik vastgoed coördinator bij een zorginstelling.

Tot voor kort waren mijn hobby’s alleen wandelen, tuinieren, oldtimers en oude geluidsapparatuur van Philips. Echter deze zullen deels plaats moeten maken voor mijn nieuwe hobby  : De Mölle.

Dit heeft meerdere redenen: De molen stond eind maart in de rouwstand als eerbetoon aan mijn schoonmoeder Gerry Nijendijk - Beltman. Ik ben namelijk getrouwd met Sonja Nijendijk, de dochter van Piet Nijendijk. Hij was samen met zijn broer Herman de laatste beroepsmolenaar van de Warkense molen.

Daarnaast ben ik vanuit mijn hobby en werk erg geïnteresseerd in cultuurhistorische monumenten. Het is voor mij een eer om de opleiding voor vrijwillig molenaar juist op deze molen te mogen en kunnen doen.

('MIO' : molenaar in opleiding.)

Joep Didden, 'MIO'.

Als kind groeide ik op in Waalwijk en in die contreien waren twee plekken die op mij altijd een grote aantrekkingskracht uitoefenden; de Efteling (ik heb er zelfs een jaar een abonnement op gehad!) en het vestingstadje Heusden. En Heusden was niet alleen aantrekkelijk omdat het zo’n fraai stadje was, maar vooral omdat er een prachtige molen aan de haven stond. Bij elk bezoekje aan Heusden (en dat waren er nogal wat) konden zowel de molen als de boten in de haven op mijn belangstelling rekenen. Ik dan ook vrij snel de watersport ingerold; zeilinstructeur geweest en heel veel vakanties op het water doorgebracht. En het bloed begint nog altijd sneller te stromen als ik langs het water loop en de bootjes voorbij zie komen. Nooit eraan gedacht dat je ook een opleiding tot molenaar zou kunnen volgen. Totdat ik daar begin 2022 een item over in het journaal zag; er dreigde een tekort aan molenaars, en er was een molenaarsopleiding die je in zo’n twee jaar af kon ronden. Er vielen ineens een heleboel muntjes op zijn plaats in mijn hoofd. In het voorjaar van 2022 heb ik een paar dagen mee mogen lopen op korenmolen De Leeuw in Lettele (nog dank daarvoor John) en toen was het bekeken zaak; vanaf mei ben ik de opleiding aan het volgen.

Mijn huidige werk is een combinatie van techniek en onderwijs en hoewel we zelf geen zeilboot meer hebben, blijft het zeilen natuurlijk een prachtige bezigheid. Heel veel facetten van techniek, onderwijs en het werken met de elementen zie ik weer terug in de molen en het beroep van molenaar. Het voelt dan ook als een voorrecht om zo’n machtig en mooi werktuig te mogen en kunnen bedienen.

('MIO' : molenaar in opleiding.)

Andere molenaars.

Momenteel zijn er twee Mio's (molenaar in opleiding.) bij de Warkense Molen.

Momenteel zijn er nog vacatures voor vrijwillig molenaar. Voor meer informatie klik_hier.